Optimalni rok sjetve pšenice je, kako smo učili, od 5. do 25.oktobra. Shodno klimatskim promjenama u poslednjoj deceniji, bilo je demanta struke po pitanju vremena sjetve, jer su sjetve u novembru davale dobre rezultate, šta više čak su ostvarivani i rekordni prinosi.
Da bi se obezbjedio dobar početni porast ove žitarice, pred sjetvu je važno sprovesti mjere u skladu sa principima integralne zaštite bilja.
Ove mjere značajno mogu doprinijeti zdravom razvoju biljaka pšenice, smanjenju rizika od veće pojave bolesti i štetočina na usjevu,a ujedno omogućavaju racionalniju i ekonomičniju proizvodnju.
Rokovi sjetve mogu uticati na neke od činilaca uspešnosti proizvodnje:
– Rana sjetva, poslednjih godina vrlo često, povećava rizik od napada lisnih vaši i cikada, koji su prenosioci virusa žute patuljavosti ječma i virusa kržljavosti pšenice.
-Nasuprot ranoj sjetvi je kasna sjetva ili čak i sjetva u decembru mjesecu, koja značajno povećava rizik od slabijeg bokorenja i lošijeg prezimljavanja, a samim tim utiče i na niže prinose pšenice.
Sa aspekta zaštite bilja, preporuka je da ratari ne ulaze prerano u ovogodišnju sjetvu, jer takvi usjevi godinama unazad, zbog trenda toplih jeseni ( kakva je i ova jesen), mogu da budu izloženiji napadu lisnih vaši i cikada, a posledično i riziku od pojave navedenih virusnih oboljenja.
Jedna od najvažnijih mera prevencije je svakako sjetva pšenice u pravilnom plodoredu.
Nikako ne treba sejati pšenicu na istoj parceli više godina zaredom. Sjetvom u monokulturi, ponovljena sjetva pšenica na pšenicu, postoji veliki rizik od nagomilavanja patogena i zemljišnih štetočina.
Kukuruz takođe nikako nije dobar predusjev, naročito u regionima gde se godinama javlja crvenilo kukuruza. Ovu bolest izaziva Stolbur fitoplazma, protiv koje nema direktnih mera zaštite – dostupne su samo preventivne mjere. Fitoplazmu prenose cikade koje, ako se pšenica poseje na kukuruzište, mogu da nastave svoj razvoj. Zato se proizvođačima u ugroženim regionima preporučuje da ne seju pšenicu posle kukuruza, kako bi se prekinuo razvojni ciklus cikada i smanjio rizik od pojave bolesti u sljedećoj godini.
Dobri predusjevi za pšenicu su leguminoze, uljana repica i krompir.
Obrada zemljišta kao jedna od važnih agrotehničkih mjera je takođe značajan činilac uspješnosti proizvodnje pšenice.
Duboko oranje i zaoravanje biljnih ostataka, znatno smanjuje infektivni potencijal patogena i uništava mjesta prezimljavanja insekata.
Dobro pripremljeno zemljište obezbjeđuje ravnomerno nicanje i brži početni porast pšenice.
Za sjetvu je potrebno koristiti isključivo deklarisano sjeme poznatog porijekla, kao što je sjeme novih sorata pšenice kompanije Agro Group: FLEXY i INTENSITY. Obe sorte imaju odličnu prilagodljivost na različite uslove, uz dobru tolerantnost na žutu rđu i sivu pjegavost lista. Dobri rezultati se ostvaruju i u manje intenzivnim uslovima proizvodnje.
Kako bi usjevu obezbjedili dovoljnu količinu hraniva za svaku parcel, region i za planirani prinos, pre sjetve je poželjno uraditi analizu plodnosti zemljišta. Na osnovu rezultata analize, u zemljište unijeti samo potrebnu količinu hraniva, čime se postiže racionalna i ekonomična ishrana biljaka pšenice.
Sve navedene mjere omogućavaju da pšenica uđe u zimu zdrava, dobro ukorijenjena i otporna, a u proleće nastavi porast uz manji pritisak bolesti i štetočina.
